Ooit speelde ik in een big band. E\u00e9n van de nummers die we speelden was een instrumentaal arrangement van ‘On Broadway’. Ondanks het feit dat vrijwel niemand hier in Nederland het origineel kent, maar de versie van George Benson zat er geen gitaarsolo in dit nummer. Het lukte me om onze dirigent ervan te overtuigen dat dat toch wel heel goed zou passen. Er was een moment in het arrangement waar de solo ook erg eenvoudig kon worden ingepast, en zo gezegd, zo gedaan dus!<\/p>\n
Ik pakte thuis mijn George Benson platen erbij en dook in zijn speelstijl. Er bleken een aantal riedels te zijn die hij vrij veel gebruikte. Ik zocht daar enkele van uit. Met name \u00e9\u00e9n lick klonk redelijk virtuoos. Die moest er dus inzitten. Stukje octaafwerk erbij, wat akkoorden solo’s en je hebt een leuke jazz-solo.<\/p>\n
Waar ik tijdens het eerste optreden even niet bij stilstond was dat het arrangement dat wij speelden niet in dezelfde toonsoort stond als de lick die ik had uitgezocht, maar een halve toon lager of hoger. Kortom OUCH!!! Dat klonk helemaal niet. Ik schoot enorm in de lach, dacht bij mezelf dat verder indruk proberen te maken geen enkele zin had en liet alles wat ik voorbereid had los. Vervolgens speelde ik een solo van zo’n 1 a 1 \u00bd minuut die een daverend applaus kreeg (inderdaad, wel asociaal lang voor een big band nummer) en zelfs enkele weken later werd ik enthousiast aangesproken door mensen die zich die solo herinnerden.<\/p>\n
Het is dus blijkbaar niet altijd een ramp om een fout te maken. (OK. Als je klassiek speelt luistert het echt wel wat nauwer)<\/p>\n
Uiteindelijk moet je niet zo zeer zelf gitaar spelen, maar moet je jezelf laten spelen. Dat lijkt misschien weinig verschil uit te maken, en is ook erg moeilijk uit te leggen, maar als je het zelfs maar \u00e9\u00e9n keer hebt meegemaakt weet je wat ik bedoel.<\/p>\n
Dit betekent trouwens niet dat je niet moet oefenen of voorbereiden. Alleen dat je daarna nog een stap verder moet gaan door daarna de voorbereiding los te laten, en jezelf te laten spelen. De voorbereiding is daarbij echter een wezenlijk onderdeel aangezien je daarmee jezelf stemt. `<\/p>\n
28 – 12 – 2006<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ooit speelde ik in een big band. E\u00e9n van de nummers die we speelden was een instrumentaal arrangement van ‘On Broadway’. Ondanks het feit dat vrijwel niemand hier in Nederland het origineel kent, maar de versie van George Benson zat er geen gitaarsolo in dit nummer. Het lukte me om onze dirigent ervan te overtuigen […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-78","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/gitaarspel.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/78"}],"collection":[{"href":"https:\/\/gitaarspel.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/gitaarspel.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gitaarspel.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gitaarspel.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=78"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/gitaarspel.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/78\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":79,"href":"https:\/\/gitaarspel.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/78\/revisions\/79"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/gitaarspel.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=78"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}